#§ 2.
. W razie popełnienia wykroczenia można orzec obewiązek zaplary równowartości wyrządzonej sz.kody lub obowiązek przywrócenia do stanu poprzedniego. J Art. 156. § l. Kto na nie należącym do Qieg~ gruncie leśnym lubrqlnymniszczyzasiewy, sadzonki lub trawę, podlega karze grzywny do 1000 złotych albo karze nag~ny.
#§ 2.
Jeżeli czyn nie godzi w mienie społeczne, ściganie oastępuje tylko na żądanie pokrzywdLOnego. USTA WA z dnia 20 maja 1971 r. c Przepisy wprowadzające Kodeks wykroczeń. korozial I Przepisy ogólne.
#Art. 1.
Kod~ks wykroczeń wchodzi w życie z dniem l stycznia 1972 r. \ Art. II. § l. Z dniem wejścia w życie Kodeksu wykrost~pstwa. czeń tracą moc wszelkie przepisy dotyczące przedmiotów w tym kodeksie unormowanych. /
#§ 2.
W szczególności tracą moc przepisy wymienione ~ artykułach poniższych. Art. lU .. Ilekroć niniejsza usta wa . wymienia przepisy dotychczasowe, iTareży przez to rozlmlieć przepisy z uwzględnieniem wszystkich zmian i uzupełnień, wprowadzonych przed dniem wejścia w życie tej ustawy. Art. IV. Uchyla się:
1) rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 11 lipca »1932 r. - Prawo o wykroczeniach (Dz. U. Nr 60, poz. 572);
2) . ustawę z dnia 14 kwietnia 1937 r. o szkodnictwie leśnym i polnym (Dz. U. Nr 30, poz. 224); ,3) dekret z dnia 4 marca 1953 r. o uzupelnie.niu przepisów karnych w sprawach o niewykonanie dostaw obowiązk.owych (Dz. U. z 1956 r. Nr 6, poz. 31); 4) ustawę z dnia 13 lipca , 1957 r. o zwalczaniu $pekulacji i ochronie interesów nabywców oraz producentów rolnych w obrocie handlowym (Dz. U. Nr 39, poz. 171); ~) ustawę z dnia 22 maja 1958 r. o zaostrzeniu odpowiedzialności karnej za chuligaństwo (Dz. U. Nr 34, poz. 152); 6) ustawę z dnia 17 czerwca 1966 r. o przekazaniu niektórych drobnych przestępstw jako wykroczeń do orzecznictwa k~rno-administracyjnego (Dl. U. Nr 23, poz .. 149). Art. V. § l. Do czasu odrębnego ustawowego uregulowania sprawy zapobiegania i zwalczania demoralizacji i przestępczości nieletnich zachowują moc obowiązującą .dotychczasowe przepisy dotyczące nieletnich, którzy dopuścili się czynów zabronionych prze.z ustawę pod groźbą kary · jako wykroczenia:
1) zawa rte W szczególności wart. 6 Prawa o wykroczeniach z 1932 r.,
2) w zakresie postępowania - zawarte w szczególności w ustawie z dnia t5 grudnia 195\ r. o orzecz.nictwie karnoadrriiiJistracyjliym(Dz. U. z 1966 r. Nr 39, poz. 233) oraz w ustawie z dnia 17 cze,rwca 1966r. o przekazaniu nie- ,których drobnych przestępstw jako. wykroczeń do orzeCznictwa karno-administracyjnego (Dz. U. Nr 23, poz. 149).
#§ 2.
W sprawach o popełnione przez nieletnich czyny, które dotychczas zabronione by-ły przez ustawę pod groźbą kary jako pr~estQps1wa. a z dniem wejścia w życie, ' Kądek:Su . ! / ' PO'f. 114 i t 15 r
#§ 3.
W razie popełnienia wykroczenia można orzec nawiązkę do wysokości l 000 złotych. Art. 157. § l. Kto wbrew żądaniu osoby uprawnionej nie opuszcza lasu, pola, ogrodu, pastwiska, · łąki lub grobli. podlega karze grzywny do l 000 złotych albo karze nagany.
#§ 2.
Jeżeli czyn nie godzi w m-ienie społeclne, ściganie następuje tylko na żądanie pokrzywdzonego. Przewodniczący Rady Państwa: J. Cyrankiewicz Sekretarz Rady Państwa: L. Stasiak wykroczeń stają się wykroczeniamI, stosuje się nadal dotychczas1lwe przepisy o postępowa .nlu z nielelnimi. którzy dopuścili , się czynów za.bronionych przez ustawę Jak·o prze- Rozdzlal' II Zmiany w przepIsach obowiązujących. Art. VI. Uchyla się:
1) art. 4. 6 i 8 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 22 marca 1928 r. o ochronie zwierząt (Dz. U. z 1932 r. Nr 42, poz. 417);
2) art. 32 pkt 1 i 4 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 22 marca 1928 r. o badaniu zwierząt rzeźnych i mięsa (Dz. U. z 1933 r. Nr 60, poz. 454);
3) art. 11 ustawy z dnia 15 marca 1933 r. o zbiórkach publicznych (Dz. U.Nr 22, poz. 162);
4) art. 11 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 24 października 1934 r. o ustalaniu nazw miejsrowości i obiektów fizjograficznych oraz o. numeracji nierucpo- !lllości (Dz. U. Nr 94, poz. 850); •
5) art. 6 dekr~tu Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 2 października 1935 r. o odznakach i mundurach (Dz. U. Nr 72, ipoz. 455); #
6) art. 78 dekretu z dnia 8 czerwca 1955 r. - Prawo o aktach stanu cywilnego (Dz. U. Nr 25, poz. 1St);
7) art. 10 dekretu z dnia 23 marca 1956--r. o obowiązku szkolnym (Dz. U. Nr 9, poz. 52);
8) art. 11 ustawy z dnia l lipca 1958 r. o zezwoleniach na wykonywanie przemysłu, rzemiosła, handlu i niektórych usług przez jednostki gospodarki nie uspołecznionej (Dz. U. Nr 45, poz. 224); 91 art. 14 ustawy z dnia 22 kwietnia 1959 r. o utrzymaniu czystości i porządku w miastach i osiedlach (Dz. U. Nr 27, poz. 167);
10) art. 27 I 28 ustawy z dnia 10 grudnia 1959 r. o zwalczaniu alkoholizmu (Dz. U. Nr 69, poz. 434); r '
11) art. 29 ustawy z dnia 13 kwietnia 1960 r. o ochroni.e przeciwpożarowej (Dz. U. 'Nr 20, poz. 120); ,
12) art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 ~r.o zagospodarowaniu lasów i nieużytków nie stanowiących własności !Państwa oraz niektórych lasów i nieużytków państwow'ych (Dz, U. Nr 29, poz. 166);
13) art. 63 ustawy z dnia 31 stycznia 1961 r. o łączności (Dz. U. Nr 8, poz. 48);
14) art. 44 ustawy z dnia 15 Hpca 1901 r. o rozwoju systemu oświaty i wychowania (Dz. U. Nr 32, poz. 160);
15) art. 24-26 ustawy z dnia 27 listopada 1961 r. o bezpieczeństwie i porządku ruchu na drogach publicznych (Dz. U. Nr 53. po z, 295), -Dziennik Us.taw Nr 12 ~ 98 art. 20 ustawy z dńia 29 marca 1962 r. o zgromadz,eniach (Dz. 0.. Nr 20, poz: 89); . art. 52 i 53 ustawy z dnia 29 marca 1962 r. o drogach. publicznych (Oz. U. Nr 20, poz. 90); I6J 17) art. 157 pkt 3 ustawy z dnia 30 maja 1962 r. - Prawo wodne (Dz. U. Nr 34, poz. 158);
19) art. 26 ug,t. 1-pkt 3 ustawy z dnia" 13 list opada 1963 r. '18-) o zwalczaniu chorób zakażnych (Dz. U. 'Ni 50, poz. 279); art. 32 pkt 3, 8, 9 i 11 ustawy 'z. dnia ·25 listopada -1970 r. o warunkach zdrowotnych żywności i żywienia (Dz. U. 20) Nr 29, poz. 245). Art. VII. Tracą moc w zakresie unormowanym w Kodeksie' wykroczeń: . lj art. 32 pkt 3 i 5 rozpoJządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 22 marca 1928 r. o badaniu zwierząt rzeżnych i mięsa (Dz. U. z 1933/ r. Nr 60, poz. 454);
2) art. 10 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z d,nia października 1934 r. o ustalaniu nazw miejscowości i obiektów fizjograficznych oraz o numeracji nie-rucho- Iillości (Dz. U. Nr 94, poz; 850) - w części dotyczącej art. 8 i 9 tego rozporządzenia;
3) art. 10 ust. 1 dekretu 'Z dnia 29 października 1952 r. o gospodarowaniu artykułami obf'Otu towarowego i zaopatrzenia (Dz. U. Nr 44, poz" 301);
4) art. 21 ust. l' ustawy z dnia 22 maja 1958 r. o popieran'iu melioracji wodnych dla potrzeb rolnictwa (Dz. U. z 1963 r. Nr 42, poz. 237);
5) art. 13 -pkt 1 ustawy z dnia 22 kwietnia 1959 r. o utrzyt maniu czystości : i porządku · w miastach i osiedlach (Dz. . U. Nr -27, poz. 167) - w części dotyczącej, art. 4 ust. 1- -4 oraz art. 6 ust. 1-4 tej ustawy; •
6) art. 46 ust. 1 ustawy z dnia 2 grudnia 1960 r. o kolejach f Dz. U. z 1970 r. Nr 9, poz. 76); ,
7) art. 20 ust. 1 I 2 ustawy z dnia 1-4 lipca 1961 r. o ewidencji i kontroli ruchu ludności (Dz. U. Nr 33, ipOz. 164);
8) art. 26 ust. 1 pkt l ustawy z dnia 13 listopada . 1963 r. o zwalczaniu ćhorób zakaźnych (Dz. U. Nr 50, poz. 279). Art. VIII. § 1. W dekrecie z dnia. 6 maja 1953 r.- Prawo górnicze (Dz. U. z 1961 r. Nr 23, poz. 113) wprowadza się Ilastępujące zmiany: '
a) Art. 137 otrzymuje brzmienie: "Art. 137. 1. Kto: 1) będąc obowiązany do przestrzegania nakazów lub zakazów, zawartych w przepisach wydanych na podstawie art. 82, 'w zakresie' zagrożeń: pożarowych, gazowych, pyłowych, wodnych, w związku z jazdą ludzi szybami oraz w związku z nabywaniem, przechowywaniem i używaniem materiałów wybuchowych w zakładach górniczych - wykracza przeciwko tym nakazom i zakazom, '
2) prowadzi ruch zakładu górniczego bez zatwierdz,onego planu ruchu albo niezgodnie z· tym planem, Poz. lIS
4) bez uzyskania zatwierdzenia okręgowego urzędu górniczego wykonuje czynlfości kierownictwa lub dozoLu- . ruchu zakładu gÓJ1niczego. albo wykonuje te qynności wbrew 'Zarządzeniu o zawieszeniu w pełnieniu czynności (art. 98), .
5) nie mając stwIerdzonych przez Wyższy Urząd Gór:niczy uprawnień, wylwnuje czynności mier'niczego gó~ niczego, geologa górniczego lub .a·systenta mierniczego górniczego (art. 106 ust. 2) albo wykonuje : te czyn- , ności wbrew zarządzeniu ozawiesze.niu vi pełnieniu czynności (art. 112),
6) nie stosuje się do ' zarządzeń okręgowego urzędu górniczego, wydanych na podstawie art. 132, . podlega karze grzyWny do 5000 złotych;
3. Kary za czyny określo .ne w ust. 1 i 2 wymierzają kolegia do spri,lw wykroczeń przy urzędach górniczych. Orzekanie następuje na zasadach l' w trybie prze'pisów Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia".
b) Art. 13~ skreśla s'ię.
#§ 2.
~ Wart. 8 ust. 2 deklreiu z dni~ 10 listopada H)54 r. o przejęciu przez z,wiązki za'wodowezadań w dziedzinie wykonywa,nia ustaw o ochronie, bezpieczeńSItwie i higienie pracyoraz sprawowania illSipekcji pracy (Dz. U. z. ~968 r. Nr 8, ,poz. 47) wprowadza się następująq zmianę:
a) w pkt 4 kropkę zastępuje się średnikiem;
b) dodaje się no>wy .punkt 5 w brzmieniu: ,,5) złośliwie . albo. przez le,kceważe ·riie swych z.obowiązań wstrzymuje w całości lub w części należne ipracownikawi wynagrodzenie lub' wys.okoŚć jego be z;praw-_ nie obniża albo 'lJll.,usza pracownika.do przyjęcia zamiast należnej za 'płaty w g,otówcewynagrodzenia w innej Postaci". . . ' .
#§ 3.
Artykuł 14 ustawy z dtIlia 17 cze'fWca 1966 r. o utworzeniu Centralnego Ur.zędu Jakości i Miar (Dz. U. Nr 23,' poz.
147) otrzymuje brzmienie: "Art. 14. 1. Kto w zakładzie paodukcyjnym, będąc odpowiedzialny za jakość produkcji lub za kontrolę jakości, nieumyślnie przeznacza lub w()fOwadza do ,pro'dukcji, do obrotu . lub użytku wyr'obyo jakości gorszej od ustalonej dla takich wyrobów ,przez właściwe organy albo oczywiśc'ie nie nadające się . do użytku, d,o którego ~ą przeznacz·one, podlega. karze ,pieniężnej do 5000 złotych. '2. Karę lPie,niężną wymierza dY1'ektor okręgowego urzędu jakości i miar.
3. Od orzeczenia 'dyrektora okręgowego urzędu jakości i miar przysługuje odwołanie w terminie 14 dn~ :od !do,ręczenia orzeczenia :.....- do Prezesa Centralnego Urzędu Jakości i Miilr. "
4. Rada Ministrów określi w drooZ€ rozpo'rządzenia zasady i tryb wymierzania kary wymienionej w ust. L"
#Rozdział IIIPrzepisy 'przejściowe i końcowe.
3) nie dopełnia obowiązków określonych w aort. 118, podlega karle aresztu do ,3 miesięcy lub karze _ grzywny do 5000 złotych. 2. Kto: Art. IX. § 1. Ilekroć ustawa. przewiduje za wykroczenie 1) będąc obowiązany do przestrzeg.aillia nakazów lub zakarę pozbawienia wolnoŚci, orzeka się zamiast niej karę kazów, zawartych wart. 75, 76, 114 ust. 2 i 3 lub art. aresztu. 115 ust. 1 albo .w prtepisa.h wydanych na podstawie
#§ 2.
- Ilekroć ug,tawa przewiduje 4500 złotych jako górną • ut. 82 w zakresie innych czynów niż określo ,ne w .granicę grzywny, ustala się górną jej' granicę w wysokości ust. 1 pkt 1, art. 100 ust. 2, art. 11.5 ust. 2 lub art. 124, 5000 złotych. . . wykracza przeciwko tym nakazom lub zaka:zom,
#§ 3.
Ilekro.ć uslawa przewiduje za czyn podlegający ~) wykracza przeciwko ' nakązom zawartym wart. 86, orzecznictwu kolegiów do spraw wykroczeń karę aresztu po-
3) wbrew obowiązkowi przewidzianemu wart. 78 nie wyżej 3 miesięcy ' lub grzywnę powyżej 5 000 złotych; górną Spoflądza planu ruchu zakładu górniczego lub wbrew granicę tych 'kar obniża się do. wysokbści 3 mieślę-cyaresztu obowiązkowi przewidzianemu w -Grt. 120, 125 i 126 nie . lub do wysokości 5000 złotych grzywny. '. sporządza ploou likwidacji eksplo'atacji złoża albo nie Art. X. § 1. Uchyla .się karę aresztu przewjdzianą za składa tych plan6ww terminach przepi.sanych o-krę- :wykroqenia żawaite wus(awach szczególnych wydanych tJowemu u.nę,OOwi g6JD,icz,~mu do zatwi~dzeJlia,. ..·· : Frz~: · 61~i~Pl _ wej~da ~żtcie KQdek~\lwy'krocie~~ . . /
#§ 2.
Przepis § l nie ma zastosowania do:
1) ustawy z dnia 30 stycznia 1959 r. - Prawo lokalowe (Dz. U. z 1%2 r.Nr 47, ,poz. 227); ,
2) ustawy z dnia 31 stycznia 1959 r.o ,cmentarzach i chowaniu zmarłych (Dz. U. Nr 11. 'poz. 62);
3) ustawy ' zdnfa 17 lutego 1960 r. o zaopatrywaniu ludności w wodę (Dz. U. Nr II, poz. 72);
4) ustawy z dnia 31 stycz.nia 1961 r. - Prawo - budowlane (Dz.'U. Nr 7, poz. 46)i
5) ustawy z dnia 31 stycz.nia 1%1 r. o broni, amunicji i materiałach wybuchowych (Dz. U. Nr 6, poz. 43)i
6) ustawy z dnia 31 stycznia 1961 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych (Dz. U. Nr 6; poz. 38J<
7) ustawy z dnia 31 maja 1%2 r. - Prawo lotnicze (Dz. U. ,Nr 32, poz. 153)i,
8) ustawy z dnia 21 listopada 1967 'r. o powszechnym obowiązku obwny Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej (Dz. U. Nr 44,poz. 22D). Art. XI. Zamiast kar dodatko,wych okr.eślonych w poszczególnych przepisach dootyczlłcych wykroczeń stosuje się od.powiednie kary dodatkowe przewidziane w Kodeksie wykroczeń. Att. XII,§ 1. Jeżeli obowiązujące przepisy powołują się na uchylone przepisy prawa o wykroczeniach z 1932 r. lub lna uchylone przepisy ustawy szczególnej a!llo odsyłają ogóllIlie do przepisów o Wykroczeniach, stosuje się w tym zakre- , sie, odpowiednio przepisy Kode,ksu wykroczeń. ,§ 2. W razie wątpliwości, czy ma być stosowane prawo dotychczasowe, czy Kodeks wykroczeń, stosuje się Kodeks wykroczeń. ' Art. XIII. 'Jeżeli czyn na podstawie dotychczasowych przerpisow stanowił występek, a zgodnie z przepisami Kodek- USTAWA: z dnia 20 maja 1971 r. Kodeks ,postępowania w sprawach o wykroczenia. DZIAŁ I _ ZASADY OGÓ~NE ' Art. 1. Postąpowanie w sprawach o wykroczenia toczy się według przepisów niniejszego kopeksu.
#Art. 2.
#§ 1.
Do orzekania w sprawach o wykroczenia właśdw'e są kolegia do spraw wykroczeń, zwane dalej kolegiami, chyba że ustawa powierza orzekanie innemu organowi.
#§ 2.
Orzeka nie na ,stępuje , w postępowaniu:
1) przed kolegiami,
2) , nakazowym,
3) mandatowym.
#Art. 3.
Czlo,nkowie kolegiów są w zakresie orzekania niezawiśli i podlegają tylko. ustaw.om.
#Art. 4.
Zadaniem postępowani 'a -w sprawach o wykro- ' cwnia jest ustalenie sprawców wykroczeń, stosowanie d6 nich przewidzianych w ustawie środków w celu wdraża .nia do pos'za,nowania prawa i przestrzegania zasad ws:p6łżyda społecznego, a także ujawnianie okoliczności s,przyjaj,ących po:pełnianiu wykroczeń, , Art. ,5. § l. W razie stwierdzenia w toku postępowania , IstoJ!}ego uchybienia w czynnościach instytucji państwowej ~ub społecznej, s.przyjającego naruszaniu prawa lub zasird wspó.łżycia , społecznego, organ ,orzekający zawiadamia o stwierdzonym uchybieniu tę Instyt.ucję bądzorgan powolany d.o sprawowania nad niąriadzorll, bądź właściwą komi- ~ję rady .na.rodowej. §, 2. Złożenie wniosku o ukarariie przez instytucję państwową lubs,połeciną , iliEi' zwąlnia jer od u$tawowego "'obowiązku zapobiega nla takim czynom w, ptzyszłoścV a 'w -miarę - Poz. 115 i 116 su wykroczeń jes,t wykroczeniem. ukaranie za ten cz'yn, popełniony przed dniem wejścia w życie Kodeksu wykroczeń, może nastąpić tylko w razie popełnienia czynu z winy umyślnej, chyba że przepis dotychczasowy przewidywał odpowiedzialność karną również za popełnienie czynu z winy nieu' myślńęj. Art. ~IV:§ 1. W sprawach zakończO'IJych prawomocnym rozstrzygmęclem, w których kara nie zosŁała wykonana: l) jeżeli, według n.owej ustawy czyn objęty rozstrzygnięciem zagrożony jest karą, której górna granica jest niższa od kary orzeczonej, wymierzoną karę łagodzi się d,o górnego ustawowego zagrożenia przewidzianego za taki czyn w nowe j usta wie,
2) do osób, któr'y'm wykonanie kary warunkowo zawie:szo, no, stosuje się przepisy art:, 42-44 Kodeksu wykroczeń
3) stGsuje się przepisy Kodeksu wykroczeń o przedawnieniu.
#§ 2.
W Slprawach zakończonych prąwomoonym rozstrzygnięciem uznanie ukarania za nieb.yłe następuje na podstawie przepisów Kodeksu wykroczeń. ' Art. XV. Przepisy Kodeksu wykroczeń_ nie mają zastoSQ- wania do wykrocze!'l skarbowych. . _ Ą,rt. XVI. Zakłady, w których ma być wykonywana kara aresztu, określi w drodze rozporządzenia Minister SpralWiedliwości w porozumiooiu z Ministrem Spraw Wewnętrz /Ilych. Art. XVII. Ustawa wchodzi w zycie z dniem -1 stycznia 1972 r. Przewodl)iczący Rądy Państwa: J. Cyrankiewicz Sekretarz Rady Państwa:, L. Stasiak potrzeby - także od usunięcia skutków czynu będącego przedmiotem wniosku.
#Art. 6.
Organy prowadzące postępowanie obowiązane są do wyczerpującego zebra,nia i wszechstronnego rozpatrzenia materiału dowodowego, uwzględniając okoliczności przp.mawiające zarówno na korzyść, jak i na niekorzyść obwinionego.
#Art. 7.
#§ 1.
Obwinionego nie uwaza się za win'nego, dopóki nie zostanie mu , udow'odniona wina w niniejszym po" stępowaniu.
#§ 2.
Nie dających się usunąć wątpliwości nie wolno rozstrzygać na, niekorzyść obwinionego.
#Art. 8.
Obwinionemu przysługuje prawo do obrony i prawo do korzystania z pomocy obrońcy. Art.' 9. Organy prowadzące postępowanie czuwają, aby w toku postępowania jego uczestnicy nie ponieśli szkody z powodu nie'znajomości przepisów procesowych, i w tym ceru ud:ci€lają im niezbędnych wyjaśnień i informacji. , Art. 10. § 1. Nie wszczyna się postępowania, a wszczęte umarza, gdy: ' '
1) w zarzucanym czyąie brak zriamion wykroczenia; 2) nastąpiło przedawnienie orzekaniai
3) · czyn podlega wyłącz.nie orzecznictwu innych organówi
4) obwiniony zmarłi
5) obwiniony jest:
a) uwierzytelnionym w Polskięj Rzeczypos.politej Ludowej szefem przedstawicielstwa dyplomatycznego państwa obcego, b) OSobą należącą do personelu 'dyplomatycznego 1[' ,' przedsta wicieislwa,