Wydział Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego IURA beta

Ustawa z dnia 25 listopada 2010 r. o zmianie ustawy o Inspekcji Ochrony Środowiska oraz ustawy o działach administracji rządowej

Dz.U. 2010 nr 239 poz. 1592 ·stan na

#Art. 1.

od 1 stycznia 2011·tekst pierwotny, Dz.U. 2010 nr 239 poz. 1592

W ustawie z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska wprowadza się następujące zmiany:

1) art. 1 otrzymuje brzmienie:

#Art. 1.

Inspekcja Ochrony Środowiska jest powołana do kontroli przestrzegania przepisów o ochronie środowiska oraz badania i oceny stanu środowiska.

2) w art. 2 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

1. Do zadań Inspekcji Ochrony Środowiska należy:

1) kontrola podmiotów korzystających ze środowiska w rozumieniu ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska w zakresie:

a) przestrzegania przepisów o ochronie środowiska,

b) przestrzegania decyzji ustalających warunki korzystania ze środowiska oraz przestrzegania zakresu, częstotliwości i sposobu prowadzenia pomiarów wielkości emisji i jej wpływu na stan środowiska,

c) przestrzegania przepisów dotyczących zawartości siarki w ciężkim oleju opałowym stosowanym w instalacjach energetycznego spalania paliw oraz w oleju do silników statków żeglugi śródlądowej,

d) eksploatacji instalacji i urządzeń chroniących środowisko przed zanieczyszczeniem,

e) przestrzegania przepisów o opakowaniach i odpadach opakowaniowych,

f) przestrzegania przepisów o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie gospodarowania niektórymi odpadami oraz o opłacie produktowej,

g) postępowania z substancjami zubożającymi warstwę ozonową, o których mowa w ustawie z dnia 20 kwietnia 2004 r. o substancjach zubożających warstwę ozonową , oraz z produktami, urządzeniami i instalacjami zawierającymi te substancje,

h) przestrzegania przepisów i uzyskanych na ich podstawie zezwoleń, z wyłączeniem kontroli laboratoryjnej, w zakresie postępowania z organizmami genetycznie zmodyfikowanymi,

i) przestrzegania przepisów o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji,

j) przestrzegania przepisów o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym, z wyjątkiem przepisów art. 41 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym ,

k) przestrzegania przepisów o bateriach i akumulatorach, z wyjątkiem przestrzegania przez sprzedawców detalicznych i sprzedawców hurtowych przepisów art. 8, art. 9, art. 10 ust. 1, art. 11, art. 31 ust. 3, art. 48-50, art. 53 oraz art. 54 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 r. o bateriach i akumulatorach ;

2) prowadzenie państwowego monitoringu środowiska, w szczególności:

a) opracowywanie programów państwowego monitoringu środowiska,

b) koordynacja realizacji zadań państwowego monitoringu środowiska,

c) gromadzenie informacji o środowisku w zakresie ujętym w programach państwowego monitoringu środowiska,

d) przetwarzanie zgromadzonych informacji o środowisku i dokonywanie ocen stanu środowiska,

e) opracowywanie raportów o stanie środowiska,

f) udział w międzynarodowej wymianie informacji o stanie środowiska, w tym koordynacja współpracy z Europejską Agencją Środowiska, o której mowa w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 401/2009 z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie Europejskiej Agencji Środowiska oraz Europejskiej Sieci Informacji i Obserwacji Środowiska ;

3) podejmowanie decyzji wstrzymujących działalność prowadzoną z naruszeniem wymagań związanych z ochroną środowiska lub naruszeniem warunków korzystania ze środowiska;

4) przeciwdziałanie poważnym awariom oraz sprawowanie nadzoru nad usuwaniem ich skutków;

5) wykonywanie zadań związanych ze zbieraniem danych do Europejskiego Rejestru Uwalniania i Transferu Zanieczyszczeń oraz prowadzeniem Krajowego Rejestru Uwalniania i Transferu Zanieczyszczeń;

7) udział w przekazywaniu do użytkowania obiektów lub instalacji realizowanych jako przedsięwzięcia mogące zawsze znacząco lub potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko;

8) wykonywanie zadań w zakresie zapobiegania szkodom w środowisku i ich naprawy;

9) wykonywanie zadań określonych w przepisach o międzynarodowym przemieszczaniu odpadów;

10) wykonywanie zadań określonych w ustawie z dnia 10 lipca 2008 r. o odpadach wydobywczych ;

11) kontrola wyrobów wprowadzonych do obrotu lub oddanych do użytku, podlegających ocenie zgodności w zakresie spełniania przez nie zasadniczych lub innych wymagań dotyczących ochrony środowiska;

12) wykonywanie zadań z zakresu:

b) rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH) i utworzenia Europejskiej Agencji Chemikaliów, zmieniającego dyrektywę 1999/45/WE oraz uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 793/93 i rozporządzenie Komisji (WE) nr 1488/94, jak również dyrektywę Rady 76/769/EWG i dyrektywy Komisji 91/155/EWG, 93/67/EWG, 93/105/WE i 2000/21/WE ,

c) rozporządzenia (WE) nr 648/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. w sprawie detergentów ,

d) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 689/2008 z dnia 17 czerwca 2008 r. dotyczącego wywozu i przywozu niebezpiecznych chemikaliów ,

e) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1272/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie klasyfikacji, oznakowania i pakowania substancji i mieszanin, zmieniającego i uchylającego dyrektywy 67/548/EWG i 1999/45/WE oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 1907/2006

- w zakresie zagrożeń dla środowiska;

14) wykonywanie pomiarów wielkości emisji oraz poziomu substancji lub energii występujących w środowisku;

15) prowadzenie badań referencyjnych i porównawczych;

16) prowadzenie interkalibracyjnych porównań międzylaboratoryjnych;

17) współdziałanie w zakresie ochrony środowiska z innymi organami kontroli, organami ścigania i wymiaru sprawiedliwości, innymi organami administracji państwowej i organami samorządu terytorialnego oraz obrony cywilnej, a także organizacjami społecznymi;

18) wykonywanie innych zadań określonych odrębnymi przepisami.

3) art. 3 otrzymuje brzmienie:

#Art. 3.

Organami Inspekcji Ochrony Środowiska są:

1) Główny Inspektor Ochrony Środowiska;

2) wojewódzki inspektor ochrony środowiska jako organ rządowej administracji zespolonej w województwie.

4) po art. 3 dodaje się art. 3a w brzmieniu:

#Art. 3a.

Główny Inspektor Ochrony Środowiska jest centralnym organem administracji rządowej nadzorowanym przez ministra właściwego do spraw środowiska.

5) po art. 4 dodaje się art. 4a w brzmieniu:

#Art. 4a.

1. Główny Inspektor Ochrony Środowiska, kierując działalnością Inspekcji Ochrony Środowiska:

1) ustala ogólne kierunki działania Inspekcji Ochrony Środowiska oraz wydaje zalecenia i wytyczne, określające sposób postępowania w trakcie realizacji zadań, o których mowa w art. 2 ust. 1, oraz kontroluje stan ich realizacji;

2) ustala szczegółowe zasady postępowania w przypadku wystąpienia poważnej awarii w zakresie należącym do właściwości Inspekcji Ochrony Środowiska oraz zasady współdziałania z innymi organami administracji publicznej;

3) może wydawać wojewódzkim inspektorom ochrony środowiska polecenia dotyczące podjęcia określonych czynności i żądać będących w ich posiadaniu informacji o stanie środowiska i jego ochronie oraz o zakresie i wynikach ich działania;

4) organizuje i koordynuje kontrole podmiotów korzystających ze środowiska o zasięgu lub znaczeniu ponadwojewódzkim;

5) opracowuje wieloletnie programy państwowego monitoringu środowiska;

6) dokonuje analiz i ocen:

a) przestrzegania przepisów, o których mowa w art. 2 ust. 1,

b) stanu środowiska;

7) prowadzi system informatyczny, o którym mowa w art. 28h ust. 1, i nadzoruje jego funkcjonowanie;

8) organizuje szkolenia pracowników Inspekcji Ochrony Środowiska w zakresie wykonywania zadań określonych w ustawie i w przepisach odrębnych;

9) sporządza roczne sprawozdanie z działalności Inspekcji Ochrony Środowiska i przedkłada je do akceptacji ministrowi właściwemu do spraw środowiska w terminie do 31 maja roku następnego.

2. Główny Inspektor Ochrony Środowiska w zakresie zadań określonych w art. 2 ust. 1 współpracuje z:

1) organami państw członkowskich Unii Europejskiej;

2) właściwymi organami innych państw na podstawie zawartych umów i porozumień;

3) organizacjami międzynarodowymi.

6) art. 5 otrzymuje brzmienie:

#Art. 5.

1. Wojewódzki inspektor ochrony środowiska kieruje działalnością Inspekcji Ochrony Środowiska na obszarze województwa.

2. Wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska powołuje i odwołuje wojewoda, za zgodą Głównego Inspektora Ochrony Środowiska.

3. Stanowisko wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska może zajmować osoba, która:

1) jest obywatelem polskim;

2) korzysta z pełni praw publicznych;

3) nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe;

4) posiada tytuł zawodowy magistra lub równorzędny;

5) posiada co najmniej 5-letni staż pracy na stanowiskach związanych z zadaniami z zakresu ochrony środowiska, w tym co najmniej 3-letni staż pracy na stanowisku kierowniczym;

6) posiada wykształcenie i wiedzę z zakresu spraw należących do właściwości wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska.

4. Wojewódzki inspektor ochrony środowiska, kierując działalnością Inspekcji Ochrony Środowiska na obszarze województwa:

1) wykonuje jej zadania zgodnie z ogólnymi kierunkami działania, zaleceniami i wytycznymi Głównego Inspektora Ochrony Środowiska;

2) ustala, w porozumieniu z wojewodą, kierunki działania oraz roczne plany pracy Inspekcji Ochrony Środowiska w województwie;

3) opracowuje i realizuje wojewódzkie programy monitoringu środowiska;

4) dokonuje na obszarze województwa analiz i ocen:

a) przestrzegania przepisów, o których mowa w art. 2 ust. 1,

b) stanu środowiska;

5) przedkłada Głównemu Inspektorowi Ochrony Środowiska informacje o realizacji zadań Inspekcji Ochrony Środowiska na obszarze województwa za dany rok w terminie do 15 lutego roku następnego oraz na żądanie, w każdym czasie.

5. Wojewódzki inspektor ochrony środowiska wykonuje zadania przy pomocy wojewódzkiego inspektoratu ochrony środowiska.

6. Zastępców wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska, w liczbie do dwóch, powołuje i odwołuje wojewoda, na wniosek wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska.

7. Stanowisko zastępcy wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska może zajmować osoba, która spełnia warunki określone w ust. 3.

8. Wojewoda, na wniosek wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska, może tworzyć delegatury wojewódzkiego inspektoratu ochrony środowiska. Kierownik delegatury może, z upoważnienia wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska, prowadzić sprawy i wydawać na terenie swojego działania decyzje administracyjne.

9. Minister właściwy do spraw środowiska w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw administracji publicznej określi, w drodze rozporządzenia, zasady i sposób organizacji wojewódzkich inspektoratów ochrony środowiska oraz ich delegatur, mając na względzie zapewnienie ich sprawnego i jednolitego działania.

7) uchyla się art. 6;

8) art. 7 otrzymuje brzmienie:

#Art. 7.

Wojewódzki inspektor ochrony środowiska, za zgodą Głównego Inspektora Ochrony Środowiska, może powierzyć, w drodze porozumienia, prowadzenie spraw z zakresu właściwości wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska, w tym wydawanie w jego imieniu decyzji administracyjnych, powiatom położonym na terenie województwa.

9) art. 8a i 8b otrzymują brzmienie:

#Art. 8a.

1. Rada gminy, rada powiatu i sejmik województwa przynajmniej raz w roku rozpatrują informację wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska o stanie środowiska na obszarze województwa. Wojewódzki inspektor ochrony środowiska informuje wójta (burmistrza, prezydenta miasta), zarząd powiatu i zarząd województwa o wynikach kontroli obiektów o podstawowym znaczeniu dla danego terenu.

2. W związku z przedłożoną informacją, o której mowa w ust. 1, radzie powiatu służy prawo do określania, w drodze uchwały, kierunków działania wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska w celu zapewnienia na danym obszarze należytej ochrony środowiska.

3. W przypadku bezpośredniego zagrożenia środowiska starosta lub wójt (burmistrz, prezydent miasta) może skierować, zawierający uzasadnienie, wniosek do wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska o podjęcie należących do jego zadań i kompetencji działań zmierzających do usunięcia tego zagrożenia, gdy podjęcie działań wykracza poza zadania i kompetencje odpowiednio starosty lub wójta (burmistrza, prezydenta miasta).

4. Uchwała podjęta na podstawie ust. 2 oraz wniosek skierowany na podstawie ust. 3 nie mogą dotyczyć wykonania konkretnych czynności służbowych ani określać sposobu wykonania zadania przez wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska, lecz powinny ustalać przedmiot działań lub wskazywać stan niezgodny z prawem, o którego usunięcie chodzi i którego zakres należy do właściwości wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska.

#Art. 8b.

1. Starosta, wójt (burmistrz, prezydent miasta) ponoszą wyłączną odpowiedzialność za treść wniosku skierowanego na podstawie art. 8a ust. 3.

2. Wniosek przekazany ustnie wymaga potwierdzenia na piśmie.

10) uchyla się art. 8c;

11) w art. 9 po ust. 2 dodaje się ust. 2a i 2b w brzmieniu:

2a. Jeżeli pobranie próbek, przeprowadzenie niezbędnych badań lub wykonanie innych czynności kontrolnych wymaga specjalistycznej wiedzy lub umiejętności, wojewódzki inspektor ochrony środowiska może upoważnić do udziału w kontroli osobę niebędącą inspektorem, posiadającą taką wiedzę lub takie umiejętności.

2b. Do osoby, o której mowa w ust. 2a, stosuje się przepisy ust. 2 pkt 1, 2 i 9 oraz ust. 3.

12) w art. 17 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

3. Przeprowadzenie kontroli nieobjętej planem kontroli Inspekcji Ochrony Środowiska mogą zarządzić wojewoda lub wojewódzki inspektor ochrony środowiska.

13) w art. 23:

a) ust. 5 otrzymuje brzmienie:

5. Programy państwowego monitoringu środowiska obejmują, dla poszczególnych elementów środowiska, zadania:

1) krajowe;

2) regionalne (wojewódzkie i międzywojewódzkie);

3) lokalne.

b) uchyla się ust. 6-9;

14) art. 24 otrzymuje brzmienie:

#Art. 24.

Działalność państwowego monitoringu środowiska koordynują organy Inspekcji Ochrony Środowiska, w tym:

1) zadania krajowe i regionalne - Główny Inspektor Ochrony Środowiska;

2) zadania lokalne - wojewódzki inspektor ochrony środowiska, w uzgodnieniu z Głównym Inspektorem Ochrony Środowiska.

15) w art. 25 uchyla się ust. 3;

16) po rozdziale 4a dodaje się rozdziały 4b i 4c w brzmieniu:

#Rozdział 4bLaboratoria
#Art. 28f.

1. W wojewódzkich inspektoratach ochrony środowiska oraz ich delegaturach mogą działać laboratoria.

2. Do zadań laboratoriów, o których mowa w ust. 1, należy w szczególności:

1) wykonywanie badań, pomiarów i analiz w związku z realizacją zadań, o których mowa w art. 2 ust. 1;

2) współpraca z krajowym laboratorium referencyjnym i wzorcującym w zakresie wdrażania systemów jakości, metodyk badawczych oraz aparatury pomiarowej;

3) udział w interkalibracyjnych porównaniach międzylaboratoryjnych i badaniach biegłości.

4. W zakresie, w jakim laboratoria, o których mowa w ust. 3, nie posiadają akredytacji, wojewódzki inspektor ochrony środowiska może zawrzeć umowę o pobranie próbek i wykonanie badań i analiz z inną jednostką posiadającą akredytację w rozumieniu ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności .

5. Laboratoria, o których mowa w ust. 1, mogą pozyskiwać środki finansowe z tytułu sprzedaży usług zleconych, w szczególności w zakresie:

1) badań laboratoryjnych, badań i pomiarów środowiskowych i innych czynności dotyczących oceny jakości stanu ochrony środowiska;

2) prowadzenia szkoleń i egzaminów.

6. Środki pochodzące z wykonywanych przez laboratoria, o których mowa w ust. 1, usług, o których mowa w ust. 5, stanowią dochody budżetu państwa.

#Art. 28g.

1. W Głównym Inspektoracie Ochrony Środowiska tworzy się krajowe laboratorium referencyjne i wzorcujące.

2. Krajowe laboratorium referencyjne i wzorcujące wykonuje zadania w zakresie jakości badań powietrza atmosferycznego.

3. Do zadań krajowego laboratorium referencyjnego i wzorcującego należy zapewnienie nadzoru nad jakością badań powietrza atmosferycznego wykonywanych przez laboratoria, o których mowa w art. 28f ust. 1, w szczególności poprzez:

1) organizowanie i wykonywanie interkalibracyjnych porównań międzylaboratoryjnych przez Głównego Inspektora Ochrony Środowiska;

2) ujednolicanie metod i procedur badawczych;

3) wdrażanie nowych metod badawczych;

4) szkolenie pracowników laboratoriów, o których mowa w art. 28f ust. 1, w zakresie nowych metod badawczych;

5) współpracę z laboratoriami referencyjnymi państw członkowskich Unii Europejskiej;

6) gromadzenie i rozpowszechnianie informacji dotyczących metod badawczych stosowanych przez laboratoria referencyjne państw członkowskich Unii Europejskiej.

4. Krajowe laboratorium referencyjne i wzorcujące może wykonywać zadania w zakresie jakości badań:

1) wód śródlądowych;

2) hałasu;

3) pól elektromagnetycznych;

4) pomiarów emisji.

#Rozdział 4cSystem informatyczny Inspekcji Ochrony Środowiska „Ekoinfonet”
#Art. 28h.

1. Tworzy się system informatyczny Inspekcji Ochrony Środowiska „Ekoinfonet”, zwany dalej „Ekoinfonetem”, za pomocą którego są zbierane, przechowywane, przetwarzane i udostępniane dane dotyczące przestrzegania przepisów o ochronie środowiska oraz badania i oceny stanu środowiska, uzyskiwane w trakcie realizacji zadań, o których mowa w art. 2 ust. 1.

2. Ekoinfonet obejmuje dane, o których mowa w ust. 1, przekazywane przez:

1) Głównego Inspektora Ochrony Środowiska;

2) wojewódzkich inspektorów ochrony środowiska.

3. Główny Inspektor Ochrony Środowiska:

1) organizuje szkolenia specjalistyczne w zakresie obsługi Ekoinfonetu;

2) zapewnia sprzęt informatyczny i oprogramowanie do obsługi Ekoinfonetu.

4. Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, zakres, sposób oraz tryb zbierania i udostępniania danych, o którym mowa w ust. 1, kierując się koniecznością uzyskania danych niezbędnych do oceny przestrzegania przepisów ochrony środowiska oraz badania i oceny stanu środowiska, a także sporządzania sprawozdań w tym zakresie.

#Art. 28i.

1. Integralną częścią Ekoinfonetu jest Krajowe Repozytorium Danych o Stanie i Ochronie Środowiska, zwane dalej „Krajowym Repozytorium”, w którym są gromadzone i archiwizowane dane, o których mowa w art. 28h ust. 1.

2. Krajowe Repozytorium jest prowadzone przez Głównego Inspektora Ochrony Środowiska.

3. Dane z Krajowego Repozytorium stanowią materiały archiwalne w rozumieniu ustawy z dnia 14 lipca 1983 r. o narodowym zasobie archiwalnym i archiwach .

#Art. 28j.

Korzystający z danych z Krajowego Repozytorium lub je przetwarzający jest obowiązany podać w wytwarzanych informacjach, że dane te pochodzą z Krajowego Repozytorium.

#Art. 2.

od 1 stycznia 2011·tekst pierwotny, Dz.U. 2010 nr 239 poz. 1592

W ustawie z dnia 4 września 1997 r. o działach administracji rządowej w art. 28 ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie:

2. Ministrowi właściwemu do spraw środowiska podlega Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska.

3. Minister właściwy do spraw środowiska sprawuje nadzór nad Prezesem Państwowej Agencji Atomistyki, Prezesem Wyższego Urzędu Górniczego i Głównym Inspektorem Ochrony Środowiska, a także nad działalnością Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej oraz Państwowego Gospodarstwa Leśnego „Lasy Państwowe

#Art. 3.

od 1 stycznia 2011·tekst pierwotny, Dz.U. 2010 nr 239 poz. 1592

Wojewódzcy inspektorzy ochrony środowiska i zastępcy wojewódzkich inspektorów ochrony środowiska, którzy zostali powołani przed dniem wejścia w życie ustawy, stają się z dniem wejścia w życie ustawy wojewódzkimi inspektorami ochrony środowiska i zastępcami wojewódzkich inspektorów ochrony środowiska w rozumieniu przepisów ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

#Art. 4.

od 1 stycznia 2011·tekst pierwotny, Dz.U. 2010 nr 239 poz. 1592

Pracownicy wojewódzkich inspektoratów ochrony środowiska zatrudnieni na stanowiskach urzędniczych na podstawie umowy o pracę z dniem wejścia w życie ustawy stają się pracownikami służby cywilnej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o służbie cywilnej , z zachowaniem prawa do wynagrodzenia w dotychczasowej wysokości.

#Art. 5.

od 1 stycznia 2011·tekst pierwotny, Dz.U. 2010 nr 239 poz. 1592

1. Stosunki pracy pracowników zatrudnionych w wojewódzkich inspektoratach ochrony środowiska na podstawie mianowania zgodnie z przepisami ustawy z dnia 16 września 1982 r. o pracownikach urzędów państwowych z dniem 1 stycznia 2011 r. przekształcają się w stosunki pracy na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony.

2. Do pracowników zatrudnionych w wojewódzkich inspektoratach ochrony środowiska na podstawie mianowania zgodnie z przepisami ustawy z dnia 16 września 1982 r. o pracownikach urzędów państwowych stosuje się art. 10 ust. 1a, 1b i 5, art. 13-16 oraz art. 27 ust. 3 tej ustawy.

3. Osoby odwołane z funkcji organu administracji państwowej lub innego stanowiska kierowniczego w administracji państwowej, które przed powołaniem na tę funkcję lub to stanowisko były urzędnikami państwowymi zatrudnionymi w wojewódzkich inspektoratach ochrony środowiska na podstawie mianowania zgodnie z przepisami ustawy z dnia 16 września 1982 r. o pracownikach urzędów państwowych , stają się pracownikami służby cywilnej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o służbie cywilnej . Do tych osób stosuje się odpowiednio art. 45 ust. 2 ustawy z dnia 16 września 1982 r. o pracownikach urzędów państwowych .

4. Rozwiązanie stosunku pracy z pracownikiem zatrudnionym w wojewódzkim inspektoracie ochrony środowiska na podstawie mianowania zgodnie z przepisami ustawy z dnia 16 września 1982 r. o pracownikach urzędów państwowych bez wypowiedzenia z winy pracownika może nastąpić w razie:

1) ciężkiego naruszenia przez pracownika podstawowych obowiązków członka korpusu służby cywilnej, jeżeli wina pracownika jest oczywista;

2) popełnienia przez pracownika w czasie trwania stosunku pracy przestępstwa, które uniemożliwia dalsze zatrudnienie, jeżeli przestępstwo jest oczywiste lub zostało stwierdzone prawomocnym wyrokiem.

5. Rozwiązanie stosunku pracy z pracownikiem, o którym mowa w ust. 4, bez wypowiedzenia z winy pracownika nie może nastąpić po upływie miesiąca od dnia uzyskania przez pracodawcę wiadomości o okoliczności uzasadniającej rozwiązanie stosunku pracy.

#Art. 6.

od 1 stycznia 2011·tekst pierwotny, Dz.U. 2010 nr 239 poz. 1592

Pracownik wojewódzkiego inspektoratu ochrony środowiska zatrudniony na stanowisku urzędniczym, który w dniu wejścia w życie ustawy nie spełnia wymagań kwalifikacyjnych przewidzianych dla zajmowanego przez niego stanowiska, może być nadal zatrudniony na tym stanowisku.

#Art. 7.

od 1 stycznia 2011·tekst pierwotny, Dz.U. 2010 nr 239 poz. 1592

Z dniem wejścia w życie ustawy laboratoria wojewódzkich inspektoratów ochrony środowiska oraz laboratoria delegatur wojewódzkich inspektoratów ochrony środowiska stają się laboratoriami w rozumieniu art. 28f ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1.

#Art. 8.

od 1 stycznia 2011·tekst pierwotny, Dz.U. 2010 nr 239 poz. 1592

Główny Inspektor Ochrony Środowiska z dniem wejścia w życie ustawy podejmuje działania zmierzające do utworzenia systemu informatycznego Inspekcji Ochrony Środowiska „Ekoinfonet”.

#Art. 9.

od 1 stycznia 2011·tekst pierwotny, Dz.U. 2010 nr 239 poz. 1592

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2011 r., z wyjątkiem art. 1 pkt 5 w zakresie art. 4a ust. 1 pkt 7 oraz pkt 16 w zakresie rozdziału 4c, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2013 r.

Tekst aktu pochodzi z Dziennika Ustaw (rejestr ELI, api.sejm.gov.pl). Brzmienie zestawione automatycznie z tekstu jednolitego (DU/2010/1592) i 0 późniejszych nowelizacji; każda jednostka niesie własną proweniencję (patrz „Historia" przy artykule).

Tekst aktu: domena publiczna (art. 4 pr. aut.). Opracowanie IURA × WPiA UW (brzmienie na dzień, oś czasu, historia zmian): CC BY-NC-SA 4.0, baza chroniona prawem sui generis; użytek komercyjny za zgodą ([email protected]).

Identyfikator ELI: DU/2010/1592 · oryginał (PDF)