Wydział Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego IURA beta

Ustawa z dnia 15 lipca 2011 r. o zmianie ustawy o czasie pracy kierowców oraz ustawy o transporcie drogowym

Dz.U. 2011 nr 168 poz. 1005 ·stan na

#Art. 1.

od 31 sierpnia 2011·tekst pierwotny, Dz.U. 2011 nr 168 poz. 1005

W ustawie z dnia 16 kwietnia 2004 r. o czasie pracy kierowców art. 31 otrzymuje brzmienie:

#Art. 31.

1. Przedsiębiorca wykonujący przewóz drogowy jest obowiązany wystawić kierowcy wykonującemu przewóz drogowy zatrudnionemu u tego przedsiębiorcy zaświadczenie, w przypadku gdy kierowca:

1) przebywał na zwolnieniu lekarskim od pracy z powodu choroby;

2) przebywał na urlopie wypoczynkowym;

3) miał czas wolny od pracy;

4) prowadził pojazd wyłączony z zakresu stosowania rozporządzenia (WE) nr 561/2006 lub Umowy AETR;

5) wykonywał inną pracę niż prowadzenie pojazdu;

6) pozostawał w gotowości w rozumieniu art. 9 ust. 1.

2. Przez czas wolny, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, rozumie się okresy inne niż wymienione w ust. 1 pkt 1, 2 i 4-6, w których kierowca nie wykonywał pracy.

3. Zaświadczenie, o którym mowa w ust. 1, wystawione na przeznaczonym do druku formularzu, o którym mowa w decyzji Komisji nr 2007/230/WE z dnia 12 kwietnia 2007 r. w sprawie formularza dotyczącego przepisów socjalnych odnoszących się do działalności w transporcie drogowym , przedsiębiorca wykonujący przewóz drogowy wręcza kierowcy przed rozpoczęciem przez kierowcę przewozu drogowego, a kierowca to zaświadczenie podpisuje. Minister właściwy do spraw transportu udostępnia na stronie podmiotowej urzędu obsługującego tego ministra wzór formularza zaświadczenia.

4. Przepisy ust. 1-3 stosuje się odpowiednio do kierowcy niezatrudnionego przez przedsiębiorcę, lecz wykonującego osobiście przewozy na jego rzecz, oraz do przedsiębiorcy osobiście wykonującego przewozy drogowe.

#Art. 2.

od 31 sierpnia 2011·tekst pierwotny, Dz.U. 2011 nr 168 poz. 1005

W ustawie z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 87 w ust. 1 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:

Podczas wykonywania przewozu drogowego kierowca pojazdu samochodowego, z zastrzeżeniem ust. 4, jest obowiązany mieć przy sobie i okazywać, na żądanie uprawnionego organu kontroli, kartę kierowcy, zapisy urządzenia rejestrującego samoczynnie prędkość jazdy, czas jazdy i czas postoju, obowiązkowe przerwy i czas odpoczynku oraz zaświadczenie, o którym mowa w art. 31 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o czasie pracy kierowców , a ponadto:

2) w art. 89 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

2. Upoważnieni pracownicy, o których mowa w ust. 1 pkt 5 i 7, nie są uprawnieni do kontroli zapisów urządzenia rejestrującego samoczynnie prędkość jazdy, czas jazdy i czas postoju, obowiązkowe przerwy i czas odpoczynku oraz zaświadczenia, o którym mowa w art. 31 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o czasie pracy kierowców .

#Art. 3.

od 31 sierpnia 2011·tekst pierwotny, Dz.U. 2011 nr 168 poz. 1005

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Tekst aktu pochodzi z Dziennika Ustaw (rejestr ELI, api.sejm.gov.pl). Brzmienie zestawione automatycznie z tekstu jednolitego (DU/2011/1005) i 0 późniejszych nowelizacji; każda jednostka niesie własną proweniencję (patrz „Historia" przy artykule).

Tekst aktu: domena publiczna (art. 4 pr. aut.). Opracowanie IURA × WPiA UW (brzmienie na dzień, oś czasu, historia zmian): CC BY-NC-SA 4.0, baza chroniona prawem sui generis; użytek komercyjny za zgodą ([email protected]).

Identyfikator ELI: DU/2011/1005 · oryginał (PDF)